چه شد؟
بزرگ شدی؟؟
نگاه معصومت سردرگم شد،
و خنده هایت از سر اجبار،
اگر حسود نشدی، اگر کینه به دل نگرفتی، و اگر متنفر نیستی ،
یاد گرفتی که ببینی و تجربه کنی و مغموم شوی
می بخشی در حالی که رنجیده ای،
با تمام وجود گریه میکنی اما از ته دل نمی خندی،

برگرد !
باز هم کودکی باش سبکبار
روحت را آزاد کن
به خودت کمک کن تا از سردرگمی ها رها شوی،
تا بتوانی دوباره نفسی بکشی،
بخواه که تنها خودت باشی،
می توانی تنها اگر بخواهی

باز هم زندگی کن،
در انتظار لبخند گرم کودکانه ات
                                        می توان بود؟...

کاش،
       کاش هرگز بزرگ نمی شدیم ...

*********************************
ممکن است همه زنگهای بهشت به صدا درآیند
شاید همه پرندگان بهشت نغمه سر دهند
چه بسا تمام چاههای روی زمین فوران کنند
ممکن است تمام بادهای روی زمین ؛ همه صداهای شیرین و دلپذیر را گرد آورند؛
صداهایی که از آنچه تا کنون شنیده اید،
شیرین تر است!
دست چنگ؛ نغمه پرنده ؛ صدای جنگل و غروب آفتاب
صدای دل انگیز آب چاه
و صدای وزش باد در هوای گرم و گرفته

اما هنوز یک چیز باقیست
اینکه صدای زنگ آن را پیش از این کسی نشنیده
کسی به راستی نمی داند آیا تا بحال صدایی شیرین تر از آن شنیده است

آن صدای نیرومند؛ بلند و سبک را
در صبحدم روشنایی
وقتی روح لذت و دلخوشی، ازخنده پاک و بی آلایش کودک موج می زند،
تمام ارواح انسانی تحت تاثیر آن شاد می شوند.
پس چرا
چرا چیزی که توسط انسان شنیده می شود ،
نیمی از شیرینی خنده یک کودک 7 ساله را ندارد؟!

Life is a series of beginnings...
that bring us closer to the realization of our dreams
may all of your beginnings be showered by sunbeams and all of your sense the warmth of success

always remember to forget the things
.that made you sad
,but never forget
.to remember the things that made you glad

اي تو !
اي هيچ کسم .
براي تو هيچ جنسيتي قائل نيستم
جز از جنس رويا و خيال .
 ( شايد ) انسان آرماني براي من .
براي لحظه هاي تنهاييم .
براي ثانيه هاي مضطربم
سلام هيچ کسکم !
 با تو از اعماق درون خواهم گفت .
حتي از گوشه هاي خلوتي که خود نمي شناسم .
و تو هيچ گاه از من نخواهي رنجيد ،
چرا که خيال دلي براي رنجيدن ندارد !
و من در اين دوستي ، خودخواهانه ، فقط و فقط به خود مي انديشم .
 که ياد بگيرم خود را دوست بدارم .
سلام هيچکسکم !
هيچ حالت خوب است ؟!
                                       (سولماز سال 1382 )

یادش به خیر...چه روزهایی بود..چقدر اتفاق در این مدت افتاد؟ چه آدمهایی اومدن و رفتن....چه آشنایی هایی صورت گرفت....چه دوستی هایی به وجود اومد؟ چه تجربه هایی کسب شد؟...چه خاطرات تلخی ثبت شد؟....چه رویاهای شیرینی به حقیقت تبدیل شد؟....چقدر بزرگ شدیم...چقدر بهتر شدیم؟....چقدر منطقی تر شدیم....چقدر رشد کردیم...گریه کردیم...خندیدیم...تعجب کردیم...بی انصافی دیدیم ولی گذشتیم...زخمی شدیم ،هنوزم جای زخمها هست ولی درد نمی کنه...و خلاصه زندگی کردیم !

 دو سال گذشت ....منم باید باهاش بگذرم....هر چی که بود باید پشت سر گذاشت .........

زندگی مار و پله ست...ریسکه....هیجان داره...برای رسیدن به آخرین خونه حاضری باز هم از اول شروع کنی...این یعنی امید...یعنی اگه در بازی قبلی باختی و اومدی به خونه اول باز هم به شوق اینکه شاید این بار ببری شروع می کنی........آره اگه زندگی رو تحلیل کنی و اگه با منطق پیش بری از بازی لذت می بری....

آنچه در جهان بيرون در مي يابم در واقع افکار من است که به شکل تصاوير در آمده و به بيرون بازتابيده است.گويي به آينه مي نگرم اما هنگامي که اين واقعيت را در مي يابم مي توانم به درون خويش بنگرم و افکار خالي از بخشش يا تهاجم آميزم را نسبت به خويشتن يا ديگران بيابم.
هنگامي که مي خواهم افکار درونيم را تغيير دهم ادراکم نسبت به جهان نيز دگرگون مي شود

بارانها از سر تكرار مي بارند و بهارها از سر عادت گل مي كنند
وقتي همة روزهاي تقويمت مثل هم مي شوند،شنبه با جمعه فرقي نمي كند،
زمستان با بهار، امسال با پارسال
وقتي به آسمان يكجور نگاه مي كني ، به خودت يكجور نگاه مي كني ، و حتي به خدا
و مي خواهي زندگي را سخت نگيري تا زندگي بر توسخت نگيرد،
و لحظه ها روال عادي خودشان را داشته باشند،
بهار هر وقتدلش خواست بخندد وزمستان هر وقتخواست دلش بگيرد، ؟!!!…………………
آن وقت مثل سنگريزه اي در دل كوه گم مي شوي بدون آنكه
كمترين اثري بگيري يا كمترين اثري ببخشي
مثل يك روز بي خاطره به پايان مي رسي بدون آنكه حتي
لحظه اي در حافظه اي ثبت شده باشي

اما به خاطر خدا هم كه شده ا ينقدر مثل مرداب در خودت
غرق نشو و كمي هم
جرأت دريا شدن داشته باش

جان لانگ هاوس ،صاحب مغازه ، با بي‌اعتنايي محلش نگذاشت و با حالت بدي خواست او را بيرون كند .
زن نيازمند در حالي كه اصرار مي‌كرد گفت : «آقا شما را به خدا به محض اينكه بتوانم پولتان را مي‌آورم .»
جان گفت نسيه نمي‌دهد .مشتري ديگري كه كنار پيشخوان ايستاده بود و گفت و گوي آن دو را مي‌شنيد به مغازه دار گفت : «ببين اين خانم چه مي‌خواهد خريد اين خانم با من .»

خواربار فروش گفت :لازم نيست خودم مي‌دهم ليست خريدت كو ؟
لوئيز گفت : اينجاست .
- « ليست‌ات را بگذار روي ترازو به اندازه ی  وزنش هر چه خواستي ببر . » !!
لوئيز با خجالت يك لحظه مكث كرد، از كيفش تكه كاغذي درآورد و چيزي رويش نوشت و آن را روي كفه ترازو گذاشت . همه با تعجب ديدند كفه ی ترازو پايين رفت .
خواربارفروش باورش نمي‌شد .
مشتري از سر رضايت خنديد .
مغازه‌دار با ناباوري شروع به گذاشتن جنس در كفه ی  ديگر ترازو كرد كفه ی ترازو برابر نشد ، آن قدر چيز گذاشت تا كفه‌ها برابر شدند .
در اين وقت ، خواربار فروش با تعجب و دل‌خوري تكه كاغذ را برداشت ببيند روي آن چه نوشته است .
كاغذ ليست خريد نبود ، دعاي زن بود كه نوشته بود

« اي خداي عزيزم تو از نياز من با خبري ، خودت آن را برآورده كن »

************************
فقط اوست كه مي‌داند وزن دعاي پاك و خالص چقدر است .
دعا بهترين هديه رايگاني است كه مي‌توان به هر كي داد و پاداش بسيار برد .

« بر گرفته از كتاب لبخند خدا »

و هر كه آمد چيزی خواست. يكی بالی برای پريدن و ديگري پايی برای دويدن. يكی جثه ای بزرگ خواست و آن يكی چشمانی تيز. يكی دريا را انتخاب كرد و يكی آسمان را.

در اين ميان كرمی كوچك جلو آمد و به خدا گفت : من چيز زيادی از اين هستی نمی خواهم. نه چشمانی تيز و نه جثه ای بزرگ. نه بالی و نه پايی ‚ نه آسمان ونه دريا. تنها كمی از خودت‚ تنها كمی از خودت را به من بده.
و خدا كمی نور به او داد.
نام او كرم شب تاب شد.
خدا گفت : آن كه نوری با خود دارد‚ بزرگ است‚ حتي اگربه قدر ذره ای باشد. تو حالا همان خورشيدی كه گاهی زير برگی كوچك پنهان می شوی.
و رو به ديگران گفت : كاش می دانستيد كه اين كرم كوچك ‚ بهترين را خواست. زيرا كه از خدا جز خدا نبايد خواست.

هزاران سال است كه او می تابد. روی دامن هستی می تابد. وقتی ستاره ای نيست چراغ كرم شب تاب روشن است و كسی نمی داند كه اين همان چراغی است كه روزی خدا آن را به كرمی كوچك بخشيده است.

از فرناز عزیزم